كاش ميشد هيچ کس تنها نبود

کاش ميشد ديدنت رويا نبود

گفته بودي با تو مي مانم ولي

رفتي و گفتي که اينجا جا نبود

ساليان سال تنها مانده ام

شايد اين رفتن سزاي من نبود

من دعا کردم براي بازگشت

دست هاي تو ولي بالا نبود

باز هم گفتي که فردا ميرسي

کاش روز ديدنت فردا نبود

به همين واژه ی تبدار قسم دوستت خواهم داشت به همين قلب گرفتار قسم

دوستت خواهم داشت به دل خسته وُ بيمار قسم دوستت خواهم داشت

به تو و لحظه ی ديدار قسم دوستت خواهم داشت به همين حسرت بسيار قسم

دوستت خواهم داشت به عيار تو به معيار قسم دوستت خواهم داشت

به گُلِ سايه ی ديوار قسم دوستت خواهم داشت به همين لحظه ی اقرار قسم

 دوستت خواهم  داشت